17-nastoletnia Elsa i 20-letni Wojtek to dwójka spragnionych ciepła i miłości ludzi, którym życie nie oszczędza cierpień. Na przekór wszystkiemu nastolatka z dobrej, katolickiej rodziny i młody narkoman postanawiają być razem. Ich związek przerywa samobójcza śmierć Wojtka... 

Za sprawą spontanicznej i irracjonalnej decyzji, Till wstępuje do mafijnej grupy. Nie wie, jak bardzo przez to zmieni się jego życie i w jaki świat wkroczył. Gdy po latach zostaje pojmany, wspomina jak to wszystko się zaczęło. Opowiadanie o tym, jak daleko można iść za kimś i przymykać oczy na wszystko... 

Blog prowadzony przez rysownika i filozofa Michała Szykszniana. Każdy wpis stanowi krótką formę literacką. Niczym w Dzienniku Gombrowicza zakres tematyki jest otwarty i zależny od woli autora.

Mada, trzydziestolatka z depresja zglasza sie sama do paryskiego szpitala psychiatrycznego. Powoli zaczyna ginac obcym jej swiecie a zwykla depresja przeradza sie w hallucynacje, glosy i omamy... Blog oparty na faktach, jest powiescia w odcinkach).

Jestem emocjonalna i piszę od zawsze. Wiersze, małe formy prozatorskie, a potem, kiedy pojawiło się nowe medium w postaci internetu, postanowiłam przenieść moje litery właśnie tam. To blog bardzo o mnie i o tym, co wokół. Nic więcej. Zapiski z chwili, poetyckie niekiedy, zapiski z miłości, smutków i wszystkiego tego, w czym żyjemy.

Podstawowym założeniem bloga była moja osobista chęć uratowania przed zapomnieniem tych książek, filmów czy muzyki z którymi miałem przyjemność się zetknąć. W tym też kierunku chciałbym podążyć. Powiększać bazę książek, do których sporządzam moje własne skromne recenzje.

Mój blog to głównie wiersze, ale nie tylko. To także komentarze dotyczące aktualnych wydarzeń w kraju i na świecie. Dlaczego warto zajrzeć? Jest bardzo osobisty i w każdym najmniejszym nawet fragmencie kryje się element układanki, która po złożeniu może zostać nazwana moim życiem.

Piszemy o tekstach odrzuconych. O tych, które z różnych względów nie wzbudziły zainteresowania potencjalnego wydawcy. Działalność nasza ma charakter przygodowo-sensacyjny. Czekamy na kurioza i precjoza, na literackie cuda-wianki.

Jadwiga Buczyńska pod pseudonimem Ada Bi przedstawia własną twórczość: Złote Myśli, Książki, Opowiadania, Poezje, Listy od Ady, Galeria zdjęć. Blog dwujęzyczny. Jedna osoba, wieloaspektowe spojrzenie literackie kierowane do szerokiego grona czytelników.

Blog, na którym poruszane tematy dotyczą społeczeństwa, kultury, religii, historii i polityki. Działalność zapoczątkowana przez Pawła Szalę w marcu 2011 roku, dzisiaj autorów jest dwóch, ponieważ do zespołu dołączył Marek Jasiura. Autorzy mają poglądy konserwatywne, chrześcijańskie i patriotyczne.

Blog, zatytułowany "Słowo i Obraz. Refleksje graniczne" ma być w założeniu blogiem o literaturze. Powstał niedawno - dokładnie w niedzielę, 21 sierpnia 2011. Sporo miejsca poświęcone zostanie recenzjom oraz luźnym refleksjom nad wybranymi utworami literackimi i ich związkom z wszelkiego rodzaju przedstawieniami wizualnymi, głównie z fotografiami.

Blog powstał początkowo jako typowe siedlisko wspomnień, internetowy pomnik dla ludzi którzy otaczają autora. Z czasem stał się przestrzenią dla eksperymentów literackich. Obecnie znajduje się na nim wiele tekstów, sugerujących typowe wpisy na blogu, są to jednak wiersze.

Na tablicy korkowej napisałam niedawno słowa "What excites you?" Zaczęłam spisywać rzeczy, idee, które poruszają mój umysł, ciało, serce. Jedną z nich było: "Nadać ruch mojej poezji". I tak w jeden dzień powstał ten blog.

Taką mam budowę: pisać muszę, czytać muszę i Wyspę kochać muszę. Blog jest jedną z form wyrażania mnie samej. Jest moimi opowieściami, recenzjami, wariactwami i zdjęciami.

Najpierw była jedna historia-z mojej głowy... Potem,ktoś opowiedział mi swoją własną historię miłości - zapisałam , gdzieś odręcznie, zapomniałam, odłożyłam w kąt. Któregoś dnia , każdy bohater zaczął dobijać się do mojej głowy, połączyłam ich , nadałam imiona i wymyśliłam im życie.

Uwielbiam książki... Nie sądziłam, że prowadzenie bloga o literaturze sprawi mi tyle przyjemności i zmotywuje mnie do przeczytania książek, których kiedyś nie miałam czasu czytać.

Gdy w lekturze napotkam zdanie zawierające interesującą myśl lub świadczące o kunszcie pisarskim autora, zamieszczam je na blogu jako cytat i pokrótce analizuję. Nie robię tego jednak w sposób typowy dla zajęć języka polskiego w szkołach, ale opierając się na indywidualnych wrażeniach, przeżyciach związanych z książką, dla których wspomniany cytat stanowi tylko wyjście.

Moje-wysypisko powstało z miłości. Takiej, która przetrwa wszystko i jest ze mną od wielu lat. To miłość do książek, do ich zapachu, ale przede wszystkim do przemyśleń, jakie mi dają...

Nostra to literacki duet szaleńców z nieokiełznaną wyobraźnią, to literatura ekstremalna, przekraczająca wszelkie granice wyznaczone przez klasyczną narrację i tradycyjną konstrukcję utworu literackiego...

Ja, Julia Halleway. Urodzona Polka, wychowanka Ameryki. Twarda i jednocześnie zimna jak skała, stawiam czoło przeciwnością losu.

Od kilku miesięcy piszę o książkach pojawiających się na mojej półce. Czy dobrze? Oceń sam.

To moje pierwsze kroki w dziedzinie literackiej, na skalę "bloga", chociaż piszę od lat.  Moja głowa pełna jest wyimaginowanych postaci, którym staram się nadać ich "papierowe" życie.

Przemyślenia i opinie na temat literatury - w ogromnej większości na temat fantastyki. Dominują recenzje, których większość równolegle pojawia się na portalu Fantasta.pl.

Kolejne rozdziały książ-ki, może -ek. Pierwsza z nich nosi tytuł "Wakacje Ryczących Czterdziestek" - a traktuje o kolejnym, tym razem wakacyjnym wyczynie owych "ryczących...". Czterdziestki robią, co mogą, żeby zdarzyło się wszystko, co możliwe, ciekawe i warte późniejszych wspomnień, zanim osiągną wyjącą pięćdziesiatkę. Czasem lepiej, żeby zaniechały wszelkich działań. Dla dobra własnego i całej reszty bliższej i dalszej...

Pociąg życia to historia młodej, dorastającej dziewczyny, która dopiero zaczyna uczyć się życia. Od samego początku uczy się, że miłość, która do niej przyszła, nie miała takiego zadania, jakie ona by dla tej miłości chciała. Dziewczyna poznaje uczucia, których wcześniej nie znała, nie rozumie wielu rzeczy z nimi związanych. Ma siedemnaście lat i nie wie za dużo o życiu, ale każdego dnia uczy się pokory, zaufania, wiary i w końcu uczy się, czym jest prawdziwa miłość.